ไม่รู้ว่าหนังดีรึเปล่า เพราะตอนเขียนเนี่ยะ หนังมันยังไม่เข้าโรง แต่ว่าเพลงดิมันได้ใจอยู่นะ เสียงพี่ตุลยังเท่ห์อยู่ไม่จาง
ดูท่าทางแล้วเรื่องนี้จะมีประโยคเด็ดๆอยู่หลายตัวนะนี่
“ขมน่ะอยู่นาน หวานน่ะเด๋วก็บูด”
“ความรักน่ะ ไม่มีวันหมดอายุ ถ้ามันจะหมดอยายุ ก็เพราะหมดรักมันแล้ว”
เพลง “เอง” :: อพาร์ตเม้นต์คุณป้า
Sound Track ประกอบภาพยนตร์ :: อยากได้ยินว่ารักกัน
รายละเอียดหนัง
ชื่ออังกฤษ :: Best Supporting Actor
ชื่อไทย :: อยากได้ยินว่ารักกัน
ประเภทหนัง :: Drama/Romance
วันที่เข้าฉาย :: 14 January 2010
นักแสดง :: กาย – นวพล ลำพูน, บิ๊ก – ทองภูมิ สิริพิพัฒน์, เมย์ – รุจิภาส ก่อเกียรติ, ตุลย์ – อพาร์ทเม้นท์คุณป้า, ปั่น – ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว, ไพโรจน์ ใจสิงห์, ต้นหอม – ศกุนตลา เทียนไพโรจน์, เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง
เรื่องย่อ
เรื่องราวของสอง คนที่คุณอาจจะเคยพบเคยเจอในชีวิตประจำวัน คนที่เคยอยู่ในกลุ่มของเพื่อนๆ ของคุณ ผู้ชายที่ไม่มีอะไรโดดเด้ง โดดเด่น นอกจากคำว่า “ธรรมดา” และสิ่งที่ตอกย้ำความธรรมดาอันแสนธรรมดาของสองก็คือ การได้เกิดมาพร้อมกับก้าว เพื่อนสนิทของสองที่ขั้วตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง “กีฬาเด่น หน้าตาดี ฝีมือเด้ง เป็นคนดัง” คติประจำใจของก้าว ที่สอง ได้แต่ก้มหน้าก้มตารับชะตากรรมทุกทีเมื่อเดินคู่กับสองตั้งแต่เด็กยันโต จนเมื่อเวลาผันผ่าน สอง ใน วัยรุ่น สามารถสะบัดหนีออกจากก้าวได้รวมทั้งหนีกิจการครอบครัวนั่นก็คือวงดนตรีงาน แต่งของครอบครัว เพื่อตามล่าฝันของตัวเองให้ได้ นั่นก็คือการเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ แต่ว่าฝันก็คือฝัน วงสอง เป็นได้แค่วงเล่นในร้านหมูกระทะ และที่ซ้ำร้ายยิ่งกว่าก็คือ สองต้องมาเจอกับก้าว อีกครั้ง
แหม…โชคชะตาคงอยู่คณะชวนชื่น มันถึงมาเล่นตลกกับสองไม่ว่างเว้นเลยยังดีที่ในชีวิตของสองได้มารู้จักกับหนอ หญิงสาวที่กำลังผิดหวังจากความรัก แม้อารมณ์ไม่คงที่ แต่ความน่ารักนั้นคงทน…มาก สอง ได้เจอกับหนอ เพราะเพลงที่หนอ ตามหา อยากได้ยินว่ารักกัน และเพลงๆ เดียวกันนี้ กลับทำให้ มุมมองเรื่องความรักของทั้ง 3 เปลี่ยนไป…
credit ข้อมูลจาก www.majorcineplex.com
Ahhh….พี่ตุลย์เท่ห์
อยากดูขึันมาทันที
เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงใน
จ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก
เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น
วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ
สอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น
นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน
เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง
ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน
นั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป
หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง
และเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา
อยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก
กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ
เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี
กระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน
กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา
ชื่อ?เปลวเทียน?เป็นเด็กนักเรียนคนนึง
เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมก
อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี
แม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เรา
พยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร
มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา
อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่
อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ
เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้
เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ
อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่
ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ
ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก
ที่นิ้งได้อ่านนั้น เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า
มีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ
และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง
และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ
**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้
หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก
เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท
อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ
เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง
copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก
7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคน
คง เข้า จาย นะ ว่าอารัย ต้องทำตามนะจ๊ะไม่เชื่ออย่าลบลู่
อย่าโกรธนะ ส่งต่อด้วย
I’m not easily impressed. . . but that’s ipemrssing me!